Ο ΠΑΠΟΥΛΑΚΟΣ
_{ΜΑΡΤΥΡΙΑ}

Το έργο «Ο Παπουλάκος» του Κωστή Μπαστιά (1901-1987) είναι ένα μυθιστορηματική περογραφή των γεγονότων της ζωής και του περιβάλοντος του Παπουλάκου (κατά κόσμον Χριστόφορου Παναγιωτόπουλου). Το βιβλίο, το οποίο θεωρείται ένα από τα σημαντικότερα γεγονότα στην ελληνική λογοτεχνία της μεταπολεμικής περιόδου, τοποθετείται χρονικά γύρω στο 1846, σε ένα μικρό χωριό κοντά στα Καλάβρυτα, τα Άρμπουνα, όπου βασιλεύει ο φόβος λόγω θανατικού. Η αφήγηση ξεκινά με μια εναγώνια νύχτα αγρύπνιας και ανησυχίας, όπου οι κάτοικοι του χωριού, κυριευμένοι από το φόβο της πανούκλας, λογαριάζουν όλα τα σημάδια ως γρουσουζιά.

Ο Κωστής Μπαστιάς, που με το βιβλίο αυτό αναδεικνύεται ως ένας από τους κορυφαίους συγγραφείς της γενιάς του, κατάφερε με τον «Παπουλάκο» να ζωντανέψει ένα κομμάτι της πρόσφατης ιστορίας, βάζοντας την πέννα του στην «υπηρεσία του Χριστού», όπως σχολιάστηκε από τον Φώτη Κόντογλου. Η δύναμη της αφήγησης είναι τέτοια που, όπως σημείωσε ο Πέτρος Χάρης, «Πιστεύουμε και δεν ερευνούμε όσο διαβάζουμε τις σελίδες του». Τα κεφάλαια, με τίτλους όπως «Ο Αγρός», «Ο Λύχνος», «Ο Σπορέας» και «Η ολόφωτη νύχτα», σκιαγραφούν την ατμόσφαιρα της εποχής και την πορεία του κεντρικού ήρωα, καθιστώντας το έργο μια μαρτυρία που ενισχύει τη σημασία της ελληνικής λογοτεχνίας και συνέβαλλε κατά πολύ στην διατήρηση και εξάπλωση της μνήμης Παπουλάκου, ο οποίος ήταν και παραμένει μια αμφιλεγόμενη προσωπικότητα της εποχής.
2000 Μανιάτες χτυπήθηκαν με τις δυνάμεις του Γενναίου Κολοκοτρώνη που επιχείρησε να τον συλλάβει μετά από εντολή της κρατικής εξουσίας καθώς ο Γέροντας κύρρητε την ανυπακοή στους Βαυαρούς και τις πρακτικές τους, που αλλοίωναν τη συνείδηση που οδήγησε στον ξεσηκωμό του 1821 .

Ο Παπουλάκος αγιοκατατάχτηκε από το Οικουμενικό Πατριαρχείο στις 30 Αυγούστου 2024.