Θαυμαστός καινούργιος κόσμος

Ο Θαυμαστός καινούργιος κόσμος αποτελεί ένα από τα πιο προφητικά και συγκλονιστικά κείμενα του 20ού αιώνα, μια δυστοπία που στέκεται επάξια δίπλα στο “1984” του Όργουελ. Ο Άλντους Χάξλεϋ, με οξυδέρκεια που σοκάρει ακόμα και σήμερα, οραματίστηκε ένα μέλλον όπου η τυραννία δεν επιβάλλεται με τη βία και τον πόνο, αλλά με την υπόσχεση μιας στατικής απόλαυσης και ευμάρειας. Σε αυτό το “Παγκόσμιο Κράτος”, η ανθρωπότητα έχει ανταλλάξει την ελευθερία, την τέχνη και τα βαθιά συναισθήματα με μια τεχνητή, ναρκωμένη ευτυχία, προσφέροντας μια ανατριχιαστική προσομοίωση της σύγχρονης καταναλωτικής κοινωνίας.

Ο Χάξλεϋ περιγράφει μια “τέλεια” φυλακή χωρίς κάγκελα, όπου οι κρατούμενοι λατρεύουν τους δεσμοφύλακές τους επειδή οι ανάγκες τους, όσο ρηχές κι αν είναι, ικανοποιούνται άμεσα.

Αλλά όπως γίνεται πάντα, κάποιος που γαλουχήθηκε εκτός συστήματος, έρχεται σε επαφή με τον “πολιτισμό” αυτό κρατώντας στα χέρια του τα άπαντα του Σαίξπηρ. Ο Χάξλεϋ θέτει ένα θεμελιώδες ερώτημα: Αξίζει μια ευτυχία που στερείται νοήματος;