Βελόανδρος και Χρυσάντζα

Ο Αλέξης Σολωμός, θεατρικός συγγραφέας και σκηνοθέτης, μεταγράφει το βυζαντινό έμμετρο μυθιστόρημα Βελόανδρος και Χρυσάντζα σε μορφή «τραγωδίας λίαν ευτράπελης», δηλαδή σε θεατρικό έργο με σατιρικά και δραματικά στοιχεία. Το πρωτότυπο κείμενο, γραμμένο πιθανόν τον 13ο ή 14ο αιώνα, αφηγείται την περιπέτεια του Βελόανδρου, γιου του βασιλιά Ροδόφιλου, και της Χρυσάντζας, κόρης του βασιλιά της Αντιόχειας, μέσα σε έναν φανταστικό κόσμο γεμάτο έρωτα, δοκιμασίες και φυγή.

Η έκδοση του 1943 από τις εκδόσεις Ο Γλάρος Α.Ε. στην Αθήνα αποτελεί χαρακτηριστικό δείγμα της προσπάθειας του Σολωμού να αναδείξει την ελληνική λογοτεχνική παράδοση μέσα από το θέατρο. Το έργο συνδυάζει στοιχεία της βυζαντινής δημώδους γλώσσας με μοντέρνα θεατρική γραφή, προσφέροντας μια ανανεωμένη και παιγνιώδη εκδοχή του μεσαιωνικού κειμένου.