Το σπίτι με τα εφτά αετώματα

Το μυθιστόρημα «Το Σπίτι με τα Εφτά Αετώματα» του Ναθαναήλ Χόθορν είναι μια σκοτεινή γοτθική ιστορία που εξερευνά θέματα ενοχής, γενεαλογικής αμαρτίας και τη δύναμη του παρελθόντος επί του παρόντος.
Η ιστορία διαδραματίζεται σε ένα παλιό, σκοτεινό και σκιώδες σπίτι που λειτουργεί σχεδόν ως χαρακτήρας από μόνο του, γεμάτο «κρυμμένα μυστικά, παλιού μίσους, εγκλήματος και τρέλας». Το υπόβαθρο της ιστορίας περιλαμβάνει στοιχεία από τις δίκες μαγισσών του Σάλεμ, μια κατάρα και μυστηριώδεις θανάτους, προσδίδοντας υποβλητικά υπερφυσικά στοιχεία στο μυθιστόρημα. Όλοι οι χαρακτήρες έχουν μια αίσθηση σύνδεσης, ενώ ταυτόχρονα προσπαθούν να αποδράσουν ο ένας από τον άλλο και από τις προηγούμενες αμαρτίες τους.

Ο Χέρμαν Μέλβιλ, σε επιστολή του προς τον Χόθορν, περιέγραψε το έργο ως μια «ωραία, παλιά κάμαρα», πλούσια επιπλωμένη με σκηνές τραγωδίας και ένα άρωμα σαν παλιού κρασιού. Ταυτόχρονα, ωστόσο, το χαρακτήρισε ως «άλυτο πρόβλημα» και «γρίφο», που εκφράζει το αινιγματικό πνεύμα του συγγραφέα. Το ύφος γραφής του Χόθορν είναι μοναδικό και γεμάτο με περιγραφική φαντασία.