Φιοντόρ Κουζμίτς

Ο ερημίτης Φιοντόρ Κουζμίτς εμφανίστηκε στη Σιβηρία το 1836 και πέθανε το 1864, αφήνοντας πίσω του ένα μυστήριο που απασχόλησε από τις λαϊκές τάξεις μέχρι τους κύκλους του παλατιού. Ο Τολστόι, στο έργο του με τις μεταθανάτιες σημειώσεις του ερημίτη «Φιοντόρ Κουζμίτς», εξετάζει την πεποίθηση ότι ο άνθρωπος αυτός ήταν στην πραγματικότητα ο Τσάρος Αλέξανδρος Α’.

Τα στοιχεία που τροφοδότησαν τον θρύλο ήταν πολλά: ο ξαφνικός θάνατος του Τσάρου σε μια απομακρυσμένη περιοχή, η αλλαγή στην όψη του που οδήγησε στο εσπευσμένο σφράγισμα του φερέτρου, και κυρίως η γνωστή επιθυμία του ίδιου του Αλεξάνδρου να εγκαταλείψει τον θρόνο και τον κόσμο. Ο Τολστόι αναδεικνύει την πνευματική διάσταση αυτής της φυγής, μετατρέποντας μια ιστορική φήμη σε αναζήτηση της αλήθειας για την φύση της εξουσίας, την ταπεινότητα και την αναζήτηση της αλήθειας μακριά από τα εγκόσμια μεγαλεία. Μια συγκλονιστική αφήγηση που ισορροπεί ανάμεσα στην ιστορία, το μύθο και τη λογοτεχνία.

_{Περιλαμβάνει κριτικά σημειώματα των Ζαν Ζωρές και Λέων Τρότσκι}