Οι τελευταίες ημέρες του Ιμάνουελ Καντ

Το έργο «Οι τελευταίες ημέρες του Ιμμάνουελ Καντ» (The Last Days of Immanuel Kant) του Thomas de Quincey, δημοσιεύτηκε αρχικά το 1827 και αποτελεί μια μοναδική «βιογραφία της παρακμής».

Ο De Quincey, γνωστός από τις «Εξομολογήσεις ενός Άγγλου οπιομανούς», δεν παρουσιάζει εδώ τον Καντ ως τον απρόσιτο γίγαντα της υπερβατολογικής φιλοσοφίας, αλλά ως έναν εύθραυστο ηλικιωμένο άνθρωπο που χάνει σταδιακά τον έλεγχο του σώματος και του νου του.

Βασισμένο στις αναμνήσεις του στενού φίλου και μαθητή του Καντ, Ehregott Wasianski, το κείμενο περιγράφει με σχεδόν κλινική ακρίβεια την αυστηρή ρουτίνα του φιλοσόφου στην Καινιξβέργη: το ξύπνημα στις 4:55 π.μ., τα καθημερινά δείπνα με φίλους, τον μοναχικό περίπατο και την ανάγκη του να κοιτάζει το καμπαναριό της εκκλησίας του Lobenicht για να συγκεντρωθεί. Ο De Quincey υπογραμμίζει τις ιδιοτροπίες του —όπως την αποστροφή του για τον ιδρώτα ή τον τρόπο που τύλιγε τις κουβέρτες του— μετατρέποντας τις λεπτομέρειες αυτές σε μια σπαρακτική μελέτη της ανθρώπινης θνητότητας.