Ο Σιοράν Μιλάει Για Τον Σιοράν

“…Μιλούσα πάντα με αγνώστους και έμαθα πάρα πολλά από αυτές τις συζητήσεις: αυτό είναι πολύ σημαντικό, κεφαλαιώδες. Κυρίως τρέφω κάποια αδυναμία για τους κάπως διαταραγμένους τύπους. Στη Ρουμανία, ανάμεσα στους εξήντα χιλιάδες κατοίκους του Σίμπιου, γνώριζα όλους τους ψιλοαποτυχημένους… Και οι ποιητές ανήκουν στην ίδια κατηγορία… Κι ύστερα υπάρχει αυτό το εξόχως βαλκανικό φαινόμενο: ο αποτυχημένος είναι ένας τύπος πολύ προικισμένος, που όμως δεν προκόβει, που υπόσχεται τα πάντα και δεν τηρεί τις υποσχέσεις του. Οι μεγάλοι φίλοι μου στη Ρουμανία δεν ήταν οι συγγραφείς αλλά οι αποτυχημένοι…”
Κορμό και αφορμή για το βιβλίο αποτελούν οι συζητήσεις που είχε, λίγα χρόνια πριν το θάνατό του, ο Ε. Μ. Σιοράν με τη μελετήτρια του έργου του, Συλβί Ζωντώ. Στο πρώτο μέρος, η Ζωντώ συγκεντρώνει τα σημαντικότερα σημεία αυτών των συζητήσεων: o φιλόσοφος απαντά με την απλή αλλά μεστή γλώσσα της φιλικής κουβέντας· προσφέρει βασικά κλειδιά ερμηνείας του έργου του, ξεκαθαρίζει τη σχέση του απέναντι στην ιστορία, το μυστικισμό, την αγιοσύνη, και μιλά για τα αναγνώσματά του, τη φιλοσοφία και τη γλώσσα της, την ποίηση, τη μουσική, τη νοσταλγία, την απελπισία, την εκστατική εμπειρία. Στο δεύτερο μέρος του βιβλίου, η Σ. Ζωντώ αναλύει, ένα προς ένα, όλα τα έργα του Ε. Μ. Σιοράν, παρακολουθώντας την πορεία της σκέψης του από τα πρώτα ήδη βιβλία που, νεαρός, εξέδωσε στη Ρουμανία.