Μυστράς
Βυζαντινή Πρωτεύουσα της Πελοποννήσου

Το έργο αυτό αποτελεί μια ζωντανή, σχεδόν ποιητική περιήγηση στην ιστορία, την αρχιτεκτονική, την τέχνη και τις ιδέες που γεννήθηκαν στους πρόποδες του Ταϋγέτου. Από την ίδρυση του κάστρου από τους Φράγκους ηγεμόνες μέχρι την ανάδειξή του σε πολιτισμικό προπύργιο των Παλαιολόγων και την τελική του πτώση, ο συγγραφέας ανασυνθέτει με μοναδική δεξιοτεχνία το κλίμα μιας εποχής όπου η πολιτική παρακμή συνυπήρχε με μια συγκλονιστική πνευματική αναγέννηση.

Στο επίκεντρο της ανάλυσης βρίσκεται ο ρόλος του Μυστρά ως της βυζαντινής πρωτεύουσας της Πελοποννήσου, ενός τόπου συνάντησης της Ανατολής με τη Δύση και λίκνου του πρώιμου ανθρωπισμού, όπως αυτός εκφράστηκε μέσα από τη ριζοσπαστική σκέψη του Γεωργίου Γεμιστού Πλήθωνα. Ο Ράνσιμαν εστιάζει στην καθημερινή ζωή, τις διπλωματικές ίντριγκες των Δεσποτών, αλλά και στην απαράμιλλη αισθητική των εκκλησιών και των παλατιών που διασώζονται μέχρι σήμερα. Είνα εμφανής η ικανότητα του συγγραφέα να μετατρέπει τη βαθιά ακαδημαϊκή έρευνα σε ένα καθηλωτικό ανάγνωσμα, με πολλούς αναγνώστες να σημειώνουν ότι το βιβλίο λειτουργεί ταυτόχρονα ως ο απόλυτος ιστορικός οδηγός για κάθε επισκέπτη του αρχαιολογικού χώρου και ως μια ελεγεία για το τέλος ενός ένδοξου κόσμου.