Η συνείδηση του Ζήνωνα

Το μυθιστόρημα Η Συνείδηση του Ζήνωνα του Ίταλο Σβέβο, το πιο γνωστό του έργο, αποτελεί πρωτοποριακό δείγμα του πειραματικού μοντερνισμού στην ευρωπαϊκή λογοτεχνία, αντικατοπτρίζοντας τη βαθιά γνώση του συγγραφέα για την ψυχανάλυση. Μέσα από την αυτοβιογραφία του νευρασθενικού Ζήνωνα Κοζίνι, που γράφεται για τον ψυχαναλυτή του, ο Σβέβο εξερευνά με χιούμορ και διεισδυτικότητα τον ψυχικό του λαβύρινθο, εστιάζοντας στον εθισμό του στη νικοτίνη, που έχει εξελιχθεί σε νεύρωση με το ατέλειωτο «τελευταίο τσιγάρο». Χρησιμοποιώντας το πρώτο πρόσωπο, τον εσωτερικό μονόλογο, το παιχνίδι με τη μνήμη και τον χρόνο, καθώς και την αλληλεπίδραση παρελθόντος και παρόντος, ο Σβέβο, συγκρινόμενος με τον Μαρσέλ Προυστ, επικεντρώνεται στη μοναξιά, την αναποφασιστικότητα και τις απογοητεύσεις του σύγχρονου ανθρώπου στην Τεργέστη μετά τον Α’ Παγκόσμιο Πόλεμο, σε έναν κόσμο που αλλάζει ραγδαία.