Η Αρχιερατική προσευχή του Ιησού

Χαρακτήρ. Υπόμνημα

Ἐγὼ εἶμαι τὸ φῶς τοῦ κόσμου. Ὁ πιστεύων εἰς ἐμὲ ζήσεται αἰωνίως… Ἵνα πάντες ἓν ὦσιν· καθὼς σὺ, Πάτερ, ἐν ἐμοὶ κἀγὼ ἐν σοὶ, ἵνα καὶ αὐτοὶ ἐν ἡμῖν ἓν ὦσιν, ἵνα πιστεύσῃ ὁ κόσμος ὅτι σύ με ἀπέστειλας.Ιωάν. ιζ’ 1-13

Εμβαθύνοντας στην κορυφαία Αρχιερατική Προσευχή του Ιησού Χριστού, την ώρα που αναπέμφθηκε στον Πατέρα λίγο πριν το Πάθος Του στη Γεθσημανή. Το κείμενο αναλύει τη θεμελιώδη σύνδεση μεταξύ του ορισμού της αιωνίου ζωής ως βιωματικής κοινωνίας με τον Τριαδικό Θεό και της δόξας Του. Δείχνει πώς η γνώση του Θεού μεταφράζεται σε αναφαίρετη ευτυχία και πώς ο κάθε πιστός καλείται να εκπληρώσει τον προσωπικό του αγιασμό με κάθε πράξη, λόγο και σκέψη. Κορύφωση της ανάλυσης αποτελεί το επιτακτικό αίτημα του Κυρίου για την ενότητα («ἵνα ὦσιν ἓν») των πιστών, αναδεικνύοντάς την ως τον υπέρτατο καρπό της Χάριτος και τη μοναδική θεραπεία στον διχασμό που έφερε η αμαρτία στον κόσμο.