Δαιμονισμένοι

Οι Δαιμονισμένοι, το κατεξοχήν πολιτικό και προφητικό μυθιστόρημα του Φιοντόρ Ντοστογέφσκι, είναι ένα έργο που από την πρώτη του δημοσίευση το 1871 προκάλεσε θύελλα αντιδράσεων, λειτουργώντας ως «κατηγορώ» εναντίον του ρωσικού μηδενισμού και των επαναστατικών ουτοπιών. Βασισμένο στην αληθινή «υπόθεση Νιετσάγεφ», ο συγγραφέας ζει με τον γνωστό πυρετικό τρόπο του τις ιδέες του για τον Θεό, τον κόσμο και την επανάσταση. Το έργο επικεντρώνεται στην αμφιλεγόμενη φιγούρα του μηδενιστή Πιότρ Βερχοβένσκι και στην αινιγματική και δαιμονική προσωπικότητα του Νικολάι Σταβρόγκιν, γύρω από τον οποίο περιδινούνται τραγικές γυναικείες μορφές. Οι Δαιμονισμένοι είναι κάτι περισσότερο από μυθιστόρημα μιας εποχής—είναι το «Ημερολόγιο της Ψυχής του Κόσμου». Παρουσιάζει την Ανθρωπότητα ακέραιη και γυμνή αντίκρυ στα αιώνια προβλήματα της ζωής, της ελευθερίας της βούλησης και του θανάτου, μέσα σ’ ένα συμπαντικό χάος όπου οι ανθρώπινες ψυχές συγκρούονται και φλέγονται.