Μέθεξις Θεού

Στο έργο αυτό, ο καθηγητής της Θεολογικής Σχολής του Αριστοτελείου Πανεπιστημίου Θεσσαλονίκης, Γεώργιος. Μαντζαρίδης, συντάσσει μια θεμελιώδη μελέτη πάνω στην ορθόδοξη θεολογική ανθρωπολογία και τη μυστική θεολογία των Πατέρων της Εκκλησίας. συγκεντρώνοντας αυτοτελείς εργασίες του ιδίου που εξετάζουν τον υπαρξιακό πυρήνα της σχέσης του ανθρώπου με το Θείο, προσφέροντας μια βαθιά και συστηματική ανάλυση της έννοιας της μεθέξεως.

Ο καθηγητής Μαντζαρίδης τοποθετεί την προβληματική του στην καρδιά της σύγχρονης υπαρξιακής αγωνίας: η αλλοτρίωση του ανθρώπου από τον Θεό αποτελεί την πρωταρχική αιτία της αλλοτριώσεώς του από τον κόσμο και τον ίδιο του τον εαυτό. Μέσα από την πατερική προοπτική, η κοινωνία και η μέθεξη στις άκτιστες ενέργειες του Θεού δεν παρουσιάζονται ως μια αφηρημένη διανοητική σύλληψη, αλλά ως η μόνη πραγματική οδός για τη δικαίωση, την ολοκλήρωση και τη θεραπεία της ανθρώπινης ύπαρξης μέσα στον χώρο και τον χρόνο.

Στις σελίδες της μελέτης, ο συγγραφέας αναπτύσσει τη διδασκαλία περί μεθέξεως στηριζόμενος κυρίως στην ησυχαστική παράδοση και τη θεολογία του Αγίου Γρηγορίου του Παλαμά. Αναλύεται η διάκριση ανάμεσα στην απρόσιτη ουσία του Θεού και τις μεθεκτές άκτιστες ενέργειές Του, μια διάκριση που επιτρέπει στον άνθρωπο να γίνει μέτοχος και κοινωνός της θείας ζωής χωρίς να καταλύεται η ετερότητα της κτιστής του φύσης. Ο Μαντζαρίδης συνδέει αριστοτεχνικά την προσωπική ασκητική εμπειρία με τις εκκλησιολογικές και κοινωνικές διαστάσεις της πίστης, δείχνοντας πώς η θέωση αποτελεί τον τελικό προορισμό κάθε ανθρώπινης προσπάθειας.