ΔΟΚΙΜΙΟ ΕΣΧΑΤΟΛΟΓΙΚΗΣ ΜΕΤΑΦΥΣΙΚΗΣ

Σε αυτό το εμβληματικό έργο, ο Νικόλαος Μπερντιάεφ (1874-1948) διεξάγει μια βαθιά έρευνα πάνω στο ζήτημα του «εσχάτου», τοποθετώντας την ανθρώπινη ύπαρξη στο μεταίχμιο μεταξύ χρόνου και αιωνιότητας.
Ο Ρώσος φιλόσοφος εξετάζει την τραγικότητα της συνειδητοποίησης του τέλους, το οποίο συχνά παραμένει βυθισμένο στο έρεβος της αγωνίας, ενώ η καθημερινή μας εμπειρία περιορίζεται συνήθως στο ασφαλές αλλά εφήμερο «μέσο» της ζωής.

Αναλύοντας θεμελιώδη υπαρξιακά προβλήματα, όπως το πρόβλημα της γνώσης και της αντικειμενοποίησης, τη δημιουργικότητα του όντος και το μυστήριο της νέωσης, για τον Μπερντιάεφ, το ζήτημα του τέλους τίθεται δραματικά ως δίλημμα μεταξύ είναι και μηδενός, αποτελώντας ένα τόλμημα της θρησκευτικής και φιλοσοφικής συνείδησης που αναζητά το νόημα του κόσμου έξω από τα στενά όρια του χρόνου και της εγκοσμιότητας.

Ο Νικόλαος Μπερντιάεφ υπήρξε ένας από τους σημαντικότερους θρησκευτικούς φιλοσόφους του 20ού αιώνα. Η σκέψη του, βαθιά επηρεασμένη από την παράδοση της Ορθόδοξης Εκκλησίας αλλά και από το πνεύμα του Ντοστογιέφσκι, επικεντρώθηκε στην υπεράσπιση της ανθρώπινης αξιοπρέπειας και της πνευματικής ελευθερίας.

Η παρούσα έκδοση περιλαμβάνει εισαγωγή, μετάφραση και σχόλια από τον Χρήστο Μαλεβίτση, προσφέροντας στον αναγνώστη τα απαραίτητα εργαλεία για την κατανόηση αυτού του απαιτητικού αλλά λυτρωτικού κειμένου.