ΓΙΑΝΝΗΣ ΣΑΡΕΓΙΑΝΝΗΣ
και η έννοια της ασθένειας

Μια εκδοτική πρωτοβουλία που φέρνει στο φως μια από τις πιο σύνθετες και ολιγογράμματες προσωπικότητες του αλεξανδρινού ελληνισμού. Ο Γιάννης Σαρεγιάννης, ευρύτερα γνωστός στους φιλολογικούς κύκλους ως ένας από τους οξυδερκέστερους κριτικούς και φίλους του Κ. Π. Καβάφη, αποκαλύπτεται εδώ στην άλλη, εξίσου σημαντική του ιδιότητα: εκείνη του πρωτοπόρου επιστήμονα και ιδρυτή της Φυτοπαθολογίας στην Ελλάδα. Η έκδοση, υπό την επιμέλεια του Κώστα Κριμπά, επιχειρεί να γεφυρώσει το χάσμα ανάμεσα στις ανθρωπιστικές σπουδές και τις θετικές επιστήμες, παρουσιάζοντας έναν διανοούμενο που μελέτησε την ασθένεια όχι μόνο ως βιολογικό φαινόμενο αλλά και ως φιλοσοφική έννοια.

Το πόνημα επικεντρώνεται στη μετάφραση του θεμελιώδους δοκιμίου του Σαρεγιάννη για την έννοια της ασθένειας, το οποίο πλαισιώνεται από εργοβιογραφικά στοιχεία και τρία εξειδικευμένα κείμενα που εξετάζουν το έργο του από διαφορετικές οπτικές γωνίες: της φυτοπαθολογίας, της εξελικτικής βιολογίας και της ιατρικής. Μέσα από αυτή τη συλλογική προσέγγιση, αναδεικνύεται η επιστημολογική συγκρότηση με μια γραφή που διακρίνεται για την κρυστάλλινη διαύγεια και το ήθος της, προσφέροντας στον αναγνώστη μια σπάνια ευκαιρία να παρακολουθήσει τη σκέψη ενός αυθεντικού «homo universalis» που πάσχισε να ορίσει τα όρια της υγείας και της φθοράς.