ΟΙ ΟΝΕΙΡΟΠΟΛΗΣΕΙΣ ΤΟΥ ΜΟΝΑΧΙΚΟΥ ΟΔΟΙΠΟΡΟΥ

Το βιβλίο «Οι ονειροπολήσεις του μοναχικού οδοιπόρου» αποτελεί το κύκνειο άσμα του Ζαν-Ζακ Ρουσσώ, ένα έργο βαθιά προσωπικό και εξομολογητικό που γράφτηκε κατά τα δύο τελευταία χρόνια της ζωής του (1776-1778). Μακριά από τις αυστηρές κοινωνικές θεωρίες του «Κοινωνικού Συμβολαίου», ο Ρουσσώ εδώ παραδίδεται σε έναν εσωτερικό μονόλογο, προσφέροντας στον αναγνώστη μια μοναδική μαρτυρία για τη μάχη ανάμεσα στην ανάγκη του για κοινωνία και τη λαχτάρα του για απόλυτη μοναξιά.

Στις «Ονειροπολήσεις», ο Ζαν-Ζακ Ρουσσώ συνθέτει δέκα «περιπάτους» (διαλογισμούς), όπου η φιλοσοφική σκέψη συναντά τις λυρικές περιγραφές και τις προσωπικές αναμνήσεις. Μετά από μια ζωή γεμάτη συγκρούσεις και την αίσθηση ότι καταδιώκεται από εχθρούς και φίλους —ακόμα και από μορφές όπως ο Ντιντερό και ο Χιουμ— ο Γάλλος στοχαστής αποσύρεται στον εαυτό του. Περιπλανώμενος στο Παρίσι και στην εξοχή, αναζητά τη γαλήνη στη βοτανολογία, στις μεγάλες διαδρομές και στην παρατήρηση της φύσης, μακριά από ένα κοινωνικό περιβάλλον που νιώθει ότι τον απέρριψε.