Το Φανταστικό

«Αν εξετάσω τον εαυτό μου χωρίς προκαταλήψεις, θα δω πως επιχειρώ αυτόματα τη διάκριση ανάμεσα στην ύπαρξη σαν πράγμα και στην ύπαρξη σαν εικόνα. Δεν θα μπορούσα να μετρήσω τα φανερώματα, που ονομάζουμε εικόνες. Όμως, είτε είναι, είτε δεν είναι εκούσιες αναπολήσεις, την ίδια στιγμή που φανερώνονται, προσφέρονται σαν κάτι άλλο από παρουσίες…». «Σας τυχαίνει καμιά φορά να μπερδέψετε την εικόνα του αδελφού σας με την πραγματική του παρουσία; Η αναγνώριση της εικόνας σαν τέτοιας, είναι ένα άμεσο δεδομένο της εσώτατης αίσθησης (συνείδησης)». Το «Φανταστικό» του μεγάλου φιλοσόφου είναι μια άσκηση του πνεύματος, μια γοητευτική άθληση της ψυχής σε ώρες νηφάλιας περισυλλογής. Ιδιαίτερα η περιγραφή που σου δίνει ο Σαρτρ για τη λειτουργία της ανθρώπινης συνείδησης, μας επιτρέπει να καταλάβουμε διαφορετικά και με μεγαλύτερη πληρότητα τη φύση του έργου τέχνης, και μας κάνει να νιώθουμε «αρμόδιοι» και «ειδικοί», πιο ανθρώπινοι και ολοκληρωμένοι.