Ο ΠΛΩΤΙΝΟΣ ΘΕΑΤΑΙ ΤΟ ΟΝ

Ο Αντωνίου ανατέμνει την πλωτινική νόηση επιχειρώντας να αποκρυπτογραφήσει τον τρόπο με τον οποίο ο ανθρώπινος νους, ξεπερνώντας τις αισθητήριες απατές και τα εμποδίων σχήματα, εξίσταται των γήινων ορίων και «θεάται εν εκστάσει» το όντως Όν, την πηγή του Είναι.

Στη μελέτη αυτή, ο συγγραφέας αναδεικνύει την επικαιρότητα της αρχαιοελληνικής διανόησης απέναντι στα υπαρξιακά αδιέξοδα της εποχής μας, υπογραμμίζοντας ότι οι σοβαρές πνευματικές διατριβές αποκτούν ουσία μόνο όταν συνομιλούν με τους μεγάλους στοχαστές της αρχαιότητας. Ο Αντωνίου αναμοχλεύει τις πλωτινικές «Εννεάδες», διερευνώντας τη «γιγαντομαχία περί της ουσίας», την αποστασιοποίηση του ανθρώπου από το Θεῖον, καθώς και τη δυνατότητα του «μεγάλου Νόστου» στην γενέθλια γη του Όντος.