ΚΡΙΤΙΚΗ ΤΗΣ ΚΡΙΤΙΚΗΣ ΔΥΝΑΜΗΣ

Το βιβλίο «Κριτική της Κριτικής Δύναμης» (Kritik der Urteilskraft / Critique of Judgment) του Ιμμάνουελ Καντ (Immanuel Kant) αποτελεί την τρίτη και τελευταία από τις μεγάλες κριτικές του φιλοσόφου, δημοσιευμένο αρχικά το 1790.

Στο έργο αυτό, ο Καντ επιχειρεί να γεφυρώσει το χάσμα που είχε δημιουργηθεί ανάμεσα στον κόσμο της Φύσης (όπως περιγράφηκε στην Κριτική του Καθαρού Λόγου) και τον κόσμο της Ηθικής/Ελευθερίας (όπως περιγράφηκε στην Κριτική του Πρακτικού Λόγου). Ο Καντ εισάγει την έννοια της Κριτικής Δύναμης (Urteilskraft) ως ανθρώπινη ικανότητα, η οποία λειτουργεί ως η «γέφυρα» μεταξύ των δύο αυτών κόσμων.

Το έργο χωρίζεται σε δύο κύρια μέρη:

Κριτική της Αισθητικής Κριτικής Δύναμης: Εξετάζει την έννοια του Ωραίου (της ομορφιάς στην τέχνη και τη φύση) και του Υψηλού (όπως το μαθηματικά υψηλό, το οποίο ξεπερνά τα αισθητά όρια της φαντασίας μας).

Κριτική της Τελεολογικής Κριτικής Δύναμης: Εξετάζει την έννοια του τέλους (σκοπού) και του σκοπίμου (teleological judgment), εστιάζοντας στις επιλογές που κάνουμε για τους στόχους και τους σκοπούς της ανθρώπινης δράσης.