ΓΙΑ ΤΗΝ ΚΟΙΝΩΝΙΚΗ ΑΝΙΣΟΤΗΤΑ

Μια ρηξικέλευθη πραγματεία που τοποθετείται στον πυρήνα των μεγάλων ιδεολογικών συγκρούσεων του 20ού αιώνα του Ρώσου στοχαστή Νικόλαου Μπερντιάεφ. Ξετυλίγοντας το πολυπρισματικό πνευματικό σύστημα του, ο Μπερντιάεφ, με τη γνώριμη προφητική του οξύνοια, επιχειρεί να ανασυνθέσει τα θεμέλια της κοινωνικής ιεραρχίας και της ανθρώπινης ποιότητας, αντιπαρατιθέμενος τόσο στον ισοπεδωτικό υλισμό του μαρξιστικού ολοκληρωτισμού όσο και στην πνευματική παρακμή του αστικού καπιταλισμού.

Ο Μπερντιάεφ δεν υπερασπίζεται την ανισότητα ως ένα εργαλείο ταξικής ή οικονομικής καταπίεσης, την οποία άλλωστε καταδικάζει απερίφραστα, αλλά ως μια οργανική, πνευματική και φυσική πραγματικότητα που συνδέεται άρρηκτα με τη διαφορετικότητα των χαρισμάτων, των ταλέντων και της ηθικής ποιότητας του κάθε ατόμου. Η γραφή του, λόγια, πυκνή και γεμάτη πάθος, μετατρέπει την κοινωνική κριτική σε μια υπαρξιακή κραυγή για τη διάσωση της πνευματικότητας μέσα σε έναν εκμηχανισμένο κόσμο. Η προσέγγισή του εκκινεί από την παραδοχή ότι η ισότητα, όταν επιβάλλεται ως μια τεχνητή και εξωτερική πολιτική συνθήκη, καταστρέφει αναπόφευκτα την προσωπική ελευθερία και την εσωτερική ιδιαιτερότητα του ανθρώπινου προσώπου.