Ο ηλίθιος

Ο Ηλίθιος, ένα από τα τρία κορυφαία έργα του Φιοντόρ Ντοστογέφσκι, είναι ένα βαθιά φιλοσοφικό και ψυχολογικό μυθιστόρημα που διερευνά την επίδραση της απόλυτης αθωότητας και καλοσύνης σε έναν διεφθαρμένο κόσμο. Στο επίκεντρο βρίσκεται ο Πρίγκιπας Μίσκιν, ένας επιληπτικός, ορφανός άνδρας είκοσι έξι ετών, ο οποίος, αν και ενήλικος στο σώμα, παραμένει «ολότελα παιδί» στην ψυχή. Επιστρέφοντας στη Ρωσία από μια ελβετική κλινική, ο αγαθός και αφελής Μίσκιν πέφτει ανάμεσα σε μια κοινωνία άρπαγων, απατεώνων και χειριστικών χαρακτήρων (όπως ο Ρογκόζιν και η Ναστάζια Φιλίπποβνα), λειτουργώντας ως παρείσακτος και καθρέφτης.

Το έργο θίγει κεντρικά θέματα όπως ο μηδενισμός, η απώλεια της πίστης και ο Χριστός ως άνθρωπος και, όπως και στα άλλα έργα του Ντοστογέφσκι, πλαισιώνεται από εξαιρετικά ενδιαφέροντες δευτερεύοντες χαρακτήρες.

Ο Μίσκιν είναι, τελικά, πολύ αγαθός και αφελής για τον κόσμο γύρω του, και η τραγική του επίδραση σε αυτή την κοινωνία καθιστά το βιβλίο ένα διαχρονικό κλασικό, σε μία σπάνια, σκληρόδετη, επίτομη έκδοση από τις Εκδόσεις Γκοβόστη, που κυκλοφόρησε τη δεκαετία του 1970. Η έκδοση αυτή είναι εκτός κυκλοφορίας.