ΤΟ ΥΓΡΟ ΠΥΡ

Αν ο βυζαντινός στόλος κατάφερε να διατηρήσει την κυριαρχία του στη Μεσόγειο για περισσότερους από πέντε αιώνες, το οφείλει κυρίως σε ένα αποφασιστικό όπλο: σε εκείνα τα βλήματα που δεν έσβηναν με την επαφή τους με το νερό και κατέκαιγαν τα εχθρικά πλοία. Η έμμεση πρωταγωνίστρια αυτού του μυθιστορήματος είναι η φόρμουλα της σύνθεσης του, την οποία, την εποχή της Αντιβασίλισσας Θεοφανούς, ο Μαλερμπά εμβαθύνει στις σκοτεινές δολοπλοκίες της αυλής του Βυζαντίου. Χρησιμοποιώντας αυτή τη φόρμουλα, η Θεοφανώ υφαίνει μια σειρά από ίντριγκες και δολοφονίες, μέσω των οποίων καταφέρνει να απαλλαγεί από κάθε αντίπαλο, αλλά δεν θα μπορέσει να ξεφύγει από τη λογική της εξουσίας στην οποία πίστεψε όλα τα χρόνια της κυριαρχίας της. Για να συνθέσει το πορτρέτο μιας σκληρής εποχής, ο Μαλερμπά επιβεβαιώνεται ως δεξιοτέχνης της πλοκής και των καταστάσεων, στις οποίες οι πρωταγωνιστές χάνουν κάθε αίσθηση μέτρου και σημασίας των πραγμάτων.