Τα παιδιά της παλλίρροιας

Ένα παιδικό σύμπαν άγριο και τρυφερό, μια εποχή γλυκιά, παρ’ όλο τον πόλεμο, ένα νοσταλγικό Θέατρο Σκιών όπου περνούν ο Μαγιόλ, ο Αρσέν Λουπέν, ένας στρατιώτης σακατεμένος απ’ τα αέρια, ένα τρελός αεροπόρος, νονές του πολέμου, περιστρεφόμενα τραπεζάκια, ένας αιθερομανής, ένας γιος σκοτωμένος στον πόλεμο… και, πάνω απ’ όλα, τα παιγνίδια των “μεγάλων διακοπών” στις όχθες της θάλασσας, στις όχθες του πολέμου. Παιγνίδια παιδιών δίχως ηλικία, που δεν αργούν να γίνουν “επικίνδυνα παιγνίδια”. Στα ΠΑΙΔΙΑ ΤΗΣ ΠΑΛΙΡΡΟΙΑΣ ο Ζαν Καιρόλ μας ζωγραφίζει, θα λέγαμε, έναν πίνακα με τη λεπτή τεχνική ενός πουαντιγιστή. Μας δίνει όλη τη χάρη, την αγριότητα και τη θλίψη της παιδικής ηλικίας κι ακόμα τον άνεμο, τη θάλασσα, τους αμμόλοφους, τη στυφή μυρωδιά της αλμύρας.