Μυθοπλασίες

ι «Μυθοπλασίες» (1944) αποτελούν την επιτομή της борχεσιανής ευφυΐας. Μέσα από 17 διηγήματα, ο Μπόρχες οικοδομεί ένα σύμπαν όπου η φιλοσοφία συναντά τη φαντασία, και η μεταφυσική γίνεται αστυνομική πλοκή. Έργο που επηρέασε βαθύτατα συγγραφείς όπως ο Ουμπέρτο Έκο

Καλώς ήρθατε στον κόσμο του Jorge Luis Borges, έναν κόσμο όπου οι καθρέφτες και η συνουσία είναι αποτρόπαια επειδή πολλαπλασιάζουν τον αριθμό των ανθρώπων, και όπου μια βιβλιοθήκη μπορεί να περιέχει ολόκληρο το σύμπαν. Οι «Μυθοπλασίες» χωρίζονται σε δύο μέρη: «Ο Κήπος των Διακλαδωτών Μονοπατιών» και «Τεχνάσματα».

Στις σελίδες αυτού του βιβλίου θα συναντήσετε:

Την Βιβλιοθήκη της Βαβέλ: Μια άπειρη βιβλιοθήκη που περιέχει κάθε δυνατό συνδυασμό γραμμάτων, άρα και κάθε βιβλίο που γράφτηκε ή θα γραφτεί ποτέ.

Τον Φούνες τον Μνήμονα: Έναν άνθρωπο καταδικασμένο να θυμάται τα πάντα —κάθε φύλλο σε κάθε δέντρο— ανακαλύπτοντας ότι η ικανότητα να ξεχνάμε είναι τελικά ένα θεϊκό δώρο.

Τον Θάνατο και την Πυξίδα: Μια μεταμοντέρνα αστυνομική ιστορία όπου ένας λαβύρινθος παραπλάνησης οδηγεί στην τελική αναμέτρηση.

Ο Μπόρχες, ο μεγαλύτερος ίσως αναγνώστης όλων των εποχών, που έχασε την όρασή του αλλά κράτησε «το ίντερνετ μέσα στο κεφάλι του», μας προσκαλεί να αμφισβητήσουμε την πραγματικότητα. Είναι ο χρόνος μια γραμμική πορεία ή ένας κήπος που διακλαδώνεται; Είμαστε εμείς οι δημιουργοί της ζωής μας ή μήπως κάποιος άλλος μας ονειρεύεται; Ένα βιβλίο-πρόκληση που απαιτεί πολλαπλές αναγνώσεις και προσφέρει αστείρευτη τροφή για σκέψη.