Η πριγκίπισσα ντε Κλεβ

Η «Πριγκίπισσα ντε Κλεβ» πρωτοεκδόθηκε ανώνυμα το 1678 αφού η δημιουργός του, Μαντάμ ντε Λαφαγιέτ, υπήρξε μέλος της αυλής του Λουδοβίκου ΙΔ’ και κατάφερε να συνθέσει ένα έργο που θεωρείται σήμερα ο προάγγελος του σύγχρονου ψυχολογικού μυθιστορήματος. Τοποθετημένο χρονικά στην αυλή του Ερρίκου Β’ τον 16ο αιώνα, το βιβλίο ανατρέπει τα στερεότυπα των ρομαντικών αναγνωσμάτων της εποχής, καθώς εδώ ο γάμος δεν αποτελεί την ευτυχή κατάληξη, αλλά την αφετηρία μιας βαθιάς εσωτερικής τραγωδίας.

Η αφήγηση εστιάζει στην εσωτερική σύγκρουση της ηρωίδας ανάμεσα στο καθήκον και το πάθος, σε ένα περιβάλλον όπου η κοινωνική επιφάνεια και οι αυλικοί κώδικες δεοντολογίας κυριαρχούν. Η λεπτότητα με την οποία η συγγραφέας αναλύει τις μεταπτώσεις των συναισθημάτων, τις αμφιβολίες και την αγωνία της Πριγκίπισσας μπροστά στον απαγορευμένο έρωτα για τον Δούκα ντε Νεμούρ, προσδίδει στο έργο μια διαχρονική φινέτσα. Παρά το πλήθος των ευγενών και των τίτλων που ίσως δυσκολεύουν αρχικά τον αναγνώστη, η ουσία του κειμένου κρύβεται στην απαράμιλλη ψυχογραφική ανάλυση, αναδεικνύοντας τη Μαντάμ ντε Λαφαγιέτ ως μια πρωτοπόρο γυναικεία φωνή που τόλμησε να ψηλαφήσει τις αντιφάσεις της ανθρώπινης καρδιάς πολύ πριν η ψυχολογία καθιερωθεί ως επιστήμη.