Η Καθημερινή Ζωή Στην Κρήτη Την Μινωική Εποχή

Νερό, σύννεφα, δέντρα και βουνά. Μεταξύ 2000 και 1300 π.Χ., η Κρήτη είναι ένα πλούσιο νησί, ένας κόσμος από μόνος του. Το αγροτικό της έθνος με το κοκκινωπό δέρμα, τα σγουρά μαλλιά και τα μεγάλα μαύρα μάτια είναι περήφανο, παθιασμένο και έτοιμο για κόπο. Ωστόσο, απολαμβάνει και τους καρπούς της δουλειάς του, καθώς και τη διασκέδαση. Σε κάθε σπίτι υπάρχουν πάντα προμήθειες για ενδεχόμενη πείνα, για απρόσμενους καλεσμένους ή για τις μεγάλες γιορτές που ζωντανεύουν τα χωριά.

Επίσης, η γυναίκα δεν είναι μόνο η νοικοκυρά, αλλά σκάβει, οργώνει και μαζεύει το σταφύλι, ακριβώς όπως οι άνδρες. Τεράστια ανάκτορα, λιθόστρωτοι δρόμοι και πλούσιες πόλεις χωρίς οχυρώσεις μαρτυρούν τον ειρηνικό χαρακτήρα αυτού του λαού. Ο Παύλος Φωρ μας οδηγεί στην ανακάλυψη ενός εργατικού πολιτισμού και μιας προνομιακής εποχής, όπου η τέχνη και η κοινωνική οργάνωση έφτασαν σε απαράμιλλη τελειότητα.