Βυζαντινή Επιστολογραφία

ΗΤΟΙ ΕΙΣΑΓΩΓΗ ΕΙΣ ΤΗΝ ΒΥΖΑΝΤΙΝΗΝ ΦΙΛΟΛΟΓΙΑΝ

Ο μελετών την βυζαντινήν πεζογραφίαν πρέπει ν’ απαλλαγή από τας εντυπώσεις τας οποίας έχει εκ της μελέτης της συγχρόνου πεζογραφίας. Αν δηλονότι εις τον πεζόν λόγον των Βυζαντινών αναζήτηση μυθιστόρημα, χρονογράφημα, διήγημα, κριτικήν κ.τ.ό. από όσα σήμερον γνωρίζει, ματαίως θα αναμένη την εκπλήρωσιν των ζητήσεών του. Τούτ’ αυτό π.χ. συμβαίνει και εις την αρχαίαν Ελλάδα όπου ο Θουκυδίδης, ο Πλάτων, ο Δημοσθένης, και ο Λουκιανός ακόμη δεν έγραψαν πεζογραφίαν υπό την σημερινήν έννοιαν. Ούτω και εις το Βυζάντιον ο Ιωάννης Χρυσόστομος, ο Προκόπιος, ο Ιωάννης Μόσχος και ο Συμεών Μεταφραστής ή ο Ισίδωρος Πηλουσιώτης και ο Δημ. Κυδώνης υπήρξαν ιστορικοί, βιογράφοι αγίων, συγγραφείς εγκωμίων ή επιστολογράφοι καλλιεργήσαντες το ύφος, αλλ’ ουδαμώς λογοτέχναι πεζογράφοι υπό την σημερινήν έννοιαν ενός Balzac ή Τολστόι ή Παπαδιαμάντη. […] (Από την έκδοση)

Το βιβλίο Βυζαντινή Επιστολογραφία, του Νικολάου Ι. Τωμαδάκη, αποτελεί μια εισαγωγή στη βυζαντινή φιλολογία. Το έργο αναλύει τη βυζαντινή πεζογραφία, υποστηρίζοντας ότι ο μελετητής πρέπει να την προσεγγίσει απαλλαγμένος από τις σύγχρονες λογοτεχνικές αντιλήψεις. Ο συγγραφέας εξηγεί ότι οι Βυζαντινοί, όπως ο Ιωάννης ο Χρυσόστομος και ο Προκόπιος, δεν έγραφαν πεζογραφία με τη σημερινή έννοια, αλλά καλλιεργούσαν είδη όπως η ιστοριογραφία, η βιογραφία αγίων και η επιστολογραφία. Το βιβλίο αποτελεί τρίτη έκδοση, η οποία ανατυπώθηκε το 1993.