Τα ποιήματα Α’ 1897 – 1918, Β’ 1919 – 1933 (Επιμέλεια: Γιώργος Π. Σαββίδης)

Ο Κωνσταντίνος Π. Καβάφης υπήρξε ένας από τους σημαντικότερους Έλληνες ποιητές, με ένα ιδιαίτερα προσωπικό ύφος που τον καθιέρωσε ως μία από τις πιο σπουδαίες μορφές της δυτικής ποίησης. Το έργο του διακρίνεται για την κριτική του ματιά σε θέματα όπως ο πατριωτισμός, ο Χριστιανισμός και η ομοφυλοφιλία.

Αν και συχνά θεωρείται “ιστορικός ποιητής”, ο Καβάφης χρησιμοποιεί το ιστορικό πλαίσιο, κυρίως της Ελληνιστικής και της Βυζαντινής περιόδου, για να εξετάσει τις προσωπικές του αγωνίες και τα συναισθήματα της εποχής του. Η πλειονότητα της ποίησής του επικεντρώνεται στον έρωτα και την ανάγκη του να παραμείνει κρυφός, αντικατοπτρίζοντας τον αγώνα του ανάμεσα στις προσωπικές του κλίσεις και τη ζωή που λαχταρούσε.

Εδώ περιλαμβάνονται τα ποιήματα της πρώτης και δεύτερης περιόδου της καβαφικής δημιουργίας, από το 1897 έως το 1933.