Σεζάν

«Για τον καλλιτέχνη, το να βλέπεις είναι να συλλαμβάνεις, και το να συλλαμβάνεις είναι να συνθέτεις. Η τέχνη είναι μια θρησκεία. Σκοπός της είναι η ανύψωση της σκέψης. Το να ζωγραφίζεις εκ του φυσικού δεν είναι να αντιγράφεις το αντικείμενο, είναι να υλοποιείς τις αισθήσεις σου. Όλα συνοψίζονται σε αυτό: να έχεις αισθήσεις και να διαβάζεις τη φύση. Να δουλεύεις χωρίς να σε νοιάζει κανείς και να γίνεις δυνατός, αυτός είναι ο στόχος του καλλιτέχνη, τα υπόλοιπα δεν αξίζουν ούτε τη λέξη του Καμπρόν». Ορμά προς το θέμα του. Ο Πολ Σεζάν (1839-1906) είναι ο άνθρωπος που περπατάει. Στήνει το καβαλέτο του, ανοιγοκλείνει τα μάτια, ψάχνει το τοπίο για να του αποσπάσει τη φόρμουλά του. Όταν δεν τα καταφέρνει, ουρλιάζει, καταστρέφει τους ημιτελείς πίνακές του. Στην Αιξ, στο Παρίσι, τον κοροϊδεύουν, τον προσβάλλουν, τον περνούν για τρελό. Αυτός προσποιείται αδιαφορία, υποφέρει, διαλύει τις φιλίες του, αμελεί τους έρωτές του, συνεχίζει στον δρόμο που έχει διαλέξει και τον οποίο μόνο εκείνος διαβλέπει: ξέρει ότι ανακαλύπτει ξανά τη ζωγραφική. Αυτό το βιβλίο του Μπερνάρ Φωκονιέ εξερευνά τη ζωή και το έργο του επαναστάτη ζωγράφου Πολ Σεζάν (1839-1906). Μέσα από τη φιλοσοφία του ότι «το να βλέπεις είναι να συλλαμβάνεις», ο Σεζάν αναζήτησε μια νέα έκφραση της τέχνης, περιφρονώντας τις συμβάσεις της εποχής του. Η βιογραφία φωτίζει την προσωπική του μάχη, τη μοναχική του πορεία και τον αγώνα του ενάντια στην απόρριψη και τον χλευασμό. Ο Σεζάν, ο «άνθρωπος που περπατάει», έσπαζε πίνακες, διέλυε φιλίες, αλλά δεν εγκατέλειψε ποτέ το όραμά του: την πεποίθηση ότι βρισκόταν στη διαδικασία της πλήρους επανεφεύρεσης της ζωγραφικής.