ΠΡΟΣ ΜΕΡΕΣ ΚΑΛΥΤΕΡΕΣ

Ένας περιπλανώμενος και ένας απατεώνας ξεκινούν ένα εκκεντρικό οδοιπορικό σε αυτό το φιλοσοφικό μυθιστόρημα του συγγραφέα του Ο άνθρωπος που φύτευε δέντρα και του Ουσάρος στη στέγη, που θεωρείται ένα από τα 100 σημαντικότερα μυθιστορήματα παγκοσμίως.

Νότια Γαλλία, 1950: Ένας μοναχικός περιπλανώμενος διασχίζει τα χωριά, τις πόλεις, τις κοιλάδες και τους πρόποδες της περιοχής μεταξύ της βόρειας Προβηγκίας και των Άλπεων. Στη διαδρομή βρίσκει περιστασιακή εργασία και περνά τον χειμώνα ως επιστάτης ενός ελαιοτριβείου καρυδιών. Σύντομα αποκτά έναν προβληματικό σύντροφο: έναν χαρτοπαίκτη και απατεώνα, τον οποίο αποκαλεί «ο Καλλιτέχνης». Η δράση εξελίσσεται από μέρος σε μέρος και από επεισόδιο σε επεισόδιο. Τα πάντα αφηγούνται σε πρώτο πρόσωπο, σε ενεστώτα χρόνο, από τον ανώνυμο περιπλανώμενο αφηγητή. Ο ίδιος είναι ένας ιδιαίτερος συνδυασμός ποιητικότητας, αγανάκτησης, κυνισμού, συμπόνιας, φιλαρέσκειας και αυτοαναφορικότητας.

Το βιβλίο μπορεί να ερμηνευθεί ως μια προβολή της σχέσης συγγραφέα, τέχνης και κοινού ή σαν μια απλή ψυχαγωγική περιπέτεια. Πάνω απ’ όλα, όμως, αποτελεί μια εξερεύνηση των εντάσεων και των ορίων μεταξύ στοργής και δέσμευσης, καθώς και των αντικρουόμενων αναγκών για μοναξιά, ανεξαρτησία και ανθρώπινους δεσμούς. Όπως πάντα στον Ζαν Ζιονό, η γλώσσα είναι πλούσια σε φυσικές εικόνες και ταυτόχρονα τραχιά ιδιωματική και λυρική.