Είναι και χρόνος (Α’ και Β’ τόμος)

Το έργο Είναι και Χρόνος του Martin Heidegger αποτελεί μια θεμελιώδη φιλοσοφική μελέτη που εξετάζει την έννοια του «Είναι» μέσω της ανάλυσης του «Εδωνά-Είναι» (Dasein), δηλαδή της ανθρώπινης ύπαρξης. Στο πρώτο μέρος, ο Heidegger προσεγγίζει το «Είναι» ως μια καθολική αλλά αφηρημένη έννοια, η οποία εξατομικεύεται οξύτατα στο Εδωνά-Είναι, ένα ον ιστορικό από τη φύση του. Η οντολογική διερεύνηση του Εδωνά-Είναι μετατρέπεται σε ιστοριολογική ερμηνεία, προσφέροντας έναν ορίζοντα για την κατανόηση του «Είναι». Στο δεύτερο μέρος, ο Heidegger εμβαθύνει στην έννοια της μέριμνας ως κεντρικής διάστασης του ανθρώπινου Είναι, εξετάζοντας τον θάνατο ως το «τέλος» του ανθρώπου. Υποστηρίζει ότι η καθημερινή ζωή οδηγεί συχνά σε αναυθεντική ύπαρξη, όπου οι άνθρωποι αγνοούν τον θάνατο και την αυτογνωσία. Μέσα από την «φωνή» της ηθικής συνείδησης, ο άνθρωπος καλείται να υπάρξει αυθεντικά. Επιπλέον, ο Heidegger επαναπροσδιορίζει τον χρόνο, συνδέοντάς τον άμεσα με την πεπερασμένη φύση του Είναι, απορρίπτοντας την αντίληψη ότι ο χρόνος είναι απλώς ένα εξωτερικό πλαίσιο.