ΔΥΣΤΗΝΟΣ ΑΓΓΕΛΟΣ

Ο Χάινερ Μύλλερ (1929-1995) υπήρξε μια από τις επιδραστικότερες μορφές της γερμανικής πνευματικής ζωής, συνδυάζοντας την ιδιότητα του θεατρικού συγγραφέα, ποιητή και σκηνοθέτη. Ως γνήσιος κληρονόμος του Μπρεχτ και του Κάφκα, ο Μύλλερ χρησιμοποίησε έναν λόγο κυνικό, γεμάτο μαύρο χιούμορ και ειρωνεία, για να αναμετρηθεί με τις μαύρες σελίδες της γερμανικής ιστορίας και τη μοίρα των επαναστάσεων. Το έργο του, που θεωρείται κορυφαία συμβολή στο μεταμοντέρνο δράμα και το μεταδραματικό θέατρο, χαρακτηρίζεται από έναν αντισυμβατικό και πειραματικό χαρακτήρα, χρησιμοποιώντας τεχνικές μοντάζ και κολλάζ που προκαλούν τους καλλιτέχνες της σκηνής να «εφεύρουν» νέες θεατρικές μορφές.

Στον συγκεκριμένο τόμο αναδεικνύεται η πολυδιάστατη φύση του συγγραφέα, όχι μόνο ως δραματουργού αλλά και ως λυρικού ποιητή και στοχαστή, με ιδιαίτερη έμφαση στα κείμενα από τη δεκαετία του ’70 και μετά. Ο Μύλλερ κατάφερε να αποτυπώσει την πολιτική και πολιτιστική τραγωδία των καιρών μας με έναν τρόπο βαθιά διαλεκτικό και απαισιόδοξο, εκφράζοντας την αγωνία του τραγικού στην εποχή των κοινωνικών αδιεξόδων. Παρά τη στενή του σχέση με τα μπρεχτικά πρότυπα, η δική του οπτική βρήκε τον δικό της μοναδικό τόνο, επηρεασμένη ακόμα και από την ποίηση του Κωνσταντίνου Καβάφη, επιβεβαιώνοντας τη θέση του ως τον σημαντικότερο Γερμανό δραματουργό μετά τον Μπρεχτ.