Οι άνθρωποι στον πόλεμο

«Οι Άνθρωποι στον Πόλεμο» (Men in War) του Αντρέα Λάτσκο δεν είναι απλώς ένα λογοτεχνικό κείμενο, αλλά ένα από τα ισχυρότερα αντιπολεμικά μανιφέστα που γράφτηκαν ποτέ, συγκρίσιμο σε ένταση με το «Ουδέν νεώτερον από το δυτικό μέτωπο».

Μέσα από έξι σπαρακτικές αφηγήσεις, ο Λάτσκο ξεγυμνώνει τον παραλογισμό της σύγκρουσης, εστιάζοντας στην ψυχολογική κατάρρευση των στρατιωτών και στη φρίκη που βιώνουν όσοι βρίσκονται στην πρώτη γραμμή. Ο συγγραφέας δεν φοβάται να καταγγείλει την κοινωνική υποκρισία, την κερδοσκοπία πίσω από τον θάνατο και την αδιαφορία εκείνων που παρακολουθούν τον πόλεμο από την ασφάλεια των μετόπισθεν. Η λυρική αλλά ταυτόχρονα κυνική του γλώσσα είναι σε πλήρη αρμονία με την ιστορία του αξιωματικού που τραυματίζεται ψυχικά όχι μόνο από τις οβίδες, αλλά από την ευκολία με την οποία οι γυναίκες αποχαιρετούν τους άντρες τους για το μέτωπο και τον γηραιό λοχαγό που οδηγεί τους χωρικούς του σε βέβαιο θάνατο.

ο Λάτσκο υποχρεώνει τον αναγνώστη να «δει» και να «νιώσει» αυτό που η λογοκρισία της εποχής προσπαθούσε να κρύψει. Είναι ένα κείμενο που, όπως έγραψε ο Stefan Zweig, έσπασε τις αλυσίδες της αλήθειας και παραμένει έως σήμερα ένα διαχρονικό μάθημα ανθρωπιάς απέναντι στη βαρβαρότητα.