O Νίτσε

Το δοκίμιο «Ο Νίτσε” του Χάινριχ Μαν (Heinrich Mann), γραμμένο μεταξύ της ανόδου του Χίτλερ και της έναρξης του Β’ Παγκοσμίου Πολέμου, αποτελεί κάτι περισσότερο από μια εξαιρετική σύνθεση της φιλοσοφίας του Νίτσε. Λειτουργεί ως καταγγελία κατά της οικειοποίησης του έργου του Νίτσε από τον ναζισμό και ως σθεναρή αμφισβήτηση της ιδέας ότι ο φιλόσοφος προέβλεψε το πρότζεκτ του Τρίτου Ράιχ. Ο Μαν, αδελφός του διάσημου Τόμας Μαν, περιγράφει τον Νίτσε ως έναν άνθρωπο παθιασμένο με τη γνώση και την ελευθερία, έναν άγριο εχθρό των πολιτικών μυθολογιών της εποχής του, και έναν διανοητή τον οποίο «φρίκαρε η υποδούλωση των ανθρώπων”.

Ο Χάινριχ Μαν, ως σημαντικός ερμηνευτής και θαυμαστής του Φρίντριχ Νίτσε, ερμηνεύει τη σκέψη του με συντομία και βάθος, τονίζοντας ιδιαίτερα την κριτική του Νίτσε στον πολιτισμό, τις ιδέες του για την αλήθεια και την έννοια του «κόσμου χωρίς Θεό”. Ο Μαν τοποθετεί τον Γερμανό φιλόσοφο μακριά από τις ανάρμοστες ναζιστικές οικειοποιήσεις, καθιστώντας σαφές ότι ο Νίτσε εξόρκιζε τους εργάτες να ζήσουν «πάνω” από τους αστούς και «έχοντας στην κατοχή τους την εξουσία”. Αυτό το δοκίμιο είναι απαραίτητο για όποιον αναζητά μια αξιόπιστη και βαθιά ερμηνεία του νιτσεϊκού έργου, σε μια γλώσσα που αποδίδει πλήρως το θέμα.