Νυχτολόγιο

Το «Νυχτολόγιο» (1978) είναι ένα δοκίμιο σε ποιητική μορφή και ταυτόχρονα μία εξομολόγηση του Τάκη Σινόπουλου . Η γραφή είναι αποφασιστικά μοντέρνα και, όπως σημείωνε ο ίδιος ο ποιητής, τα τελευταία χρόνια της ζωής του ήταν «αποφασιστικότερα πολιτική». Το βιβλίο εστιάζει στην τραγική αντίθεση μεταξύ του δημόσιου (του επαγγέλματος και των «απρόσωπων μηχανισμών του συστήματος») και του ιδιωτικού (της υποστασιακής μοναξιάς και της εσωτερικής φρίκης).

Ο Σινόπουλος καταγράφει την αμφιβολία για την ίδια τη δημιουργία, διερευνώντας τη σχέση μεταξύ της ποίησης, της γλώσσας και της αλήθειας, ενώ σχολιάζει τον Ελληνικό Υπερρεαλισμό. Το κείμενο χαρακτηρίζεται από μεγάλες πεζόμορφες ενότητες που λειτουργούν ως «συμπληρωματική κατάθεση» μπροστά στο «σκοτεινό Εφετείο», καθώς ο ποιητής πλησιάζει στο τέλος του «κύκλου»