Ηγουμένη Ταΐσια

Η αυτοβιογραφία της Ηγουμένης Ταΐσιας του Λεουσένι αποτελεί ένα σπάνιο πνευματικό κειμήλιο, μια από τις λίγες αυθεντικές μαρτυρίες γυναικείου μοναχισμού που διαθέτουμε από την προεπαναστατική Ρωσία. Η Ταΐσια, μια γυναίκα με σπάνια καλλιέργεια, φωτογραφική μνήμη και υψηλή κοινωνική θέση, περιγράφει με συγκλονιστική ειλικρίνεια την εσωτερική της κλήση και την απόφασή της να εγκαταλείψει τα εγκόσμια πλούτη για να ακολουθήσει τον δύσβατο δρόμο της πνευματικής αφιέρωσης.

Μέσα από τις σελίδες του βιβλίου, η Ηγουμένη ξεδιπλώνει το οδοιπορικό της προς την αγιότητα, προσφέροντας στον αναγνώστη οικείες και πολύτιμες λεπτομέρειες για τη ζωή στο μοναστήρι και τις προκλήσεις της ηγουμενίας. Κεντρικό σημείο του έργου αποτελούν οι βαθυστόχαστες συνομιλίες της με τον Άγιο Ιωάννη της Κροστάνδης. Η σχέση πνευματικού πατέρα και τέκνου που αναπτύχθηκε ανάμεσά τους μεταφέρεται στο χαρτί με τέτοια ζωντάνια, που καθιστά το βιβλίο έναν πρακτικό οδηγό για όποιον αναζητά την πνευματική γαλήνη και τη μετουσίωση της καθημερινότητας σε προσευχή.

Αυτό που καθιστά το έργο μοναδικό είναι η αμεσότητα της γραφής της ίδιας της Ταΐσιας. Δεν πρόκειται για μια βιογραφία γραμμένη από τρίτους, αλλά για μια κατάθεση ψυχής που αποπνέει αυθεντικότητα και ταπεινοφροσύνη. Η “πνευματική πριγκίπισσα” του Λεουσένι καταφέρνει να μιλήσει στην καρδιά του σύγχρονου αναγνώστη, αποδεικνύοντας ότι η αναζήτηση του Θεού παραμένει μια ζωντανή και επίκαιρη ανάγκη, ανεξάρτητα από τις κοινωνικές συμβάσεις και την εποχή.