Κρατύλος
Ή περί ορθότητος ονομάτων, λογικός

Στον διάλογο αυτό, ο Σωκράτης συνομιλεί με τον Ερμογένη και τον Κρατύλο γύρω από το κεντρικό ερώτημα: αν τα ονόματα και οι λέξεις αποδίδουν την πραγματικότητα εκ φύσεως («φύσει») ή βάσει συμφωνίας και σύμβασης («νόμῳ» ή «συνθήκῃ»). Η συζήτηση εξελίσσεται σε ένα συναρπαστικό πλέγμα φιλοσοφικής οξυδέρκειας, αμφισημίας και σωκρατικής ειρωνείας, όπου οι αλλεπάλληλες ετυμολογικές αναλύσεις ισορροπούν ανάμεσα στη σοβαρή γλωσσολογική έρευνα και την παιγνιώδη σάτιρα των σοφιστικών θεωριών. Ο Πλάτων θέτει υπό αμφισβήτηση τις βεβαιότητες των συνομιλητών του, αποδεικνύοντας ότι η γλώσσα αποτελεί ένα ατελές όργανο που απαιτεί διαρκή έλεγχο προκειμένου να προσεγγισθεί η αληθινή γνώση των όντων.