Η Δεσποινίδα

Ο Ίβο Άντριτς φιλοτεχνεί ένα αριστοτεχνικό πορτρέτο της ανθρώπινης απληστίας και της συναισθηματικής αλλοτρίωσης, συνδέοντας αριστοτεχνικά την προσωπική εμμονή της πρωταγωνίστριας με τις κοσμογονικές ιστορικές αλλαγές που συγκλονίζουν τα Βαλκάνια. Η Ράικα αρνείται τη χαρά, τον έρωτα, τη φιλία και την οικογενειακή θαλπωρή, εγκλωβίζοντας τον εαυτό της σε μια εσωτερική και εξωτερική απομόνωση όπου το μόνο μέλημα είναι η συσσώρευση χρήματος. Η ζωή της γίνεται ένας διαρκής υπολογισμός τόκων και κεφαλαίων, ενώ γύρω της καταρρέουν αυτοκρατορίες και επαναδιαμορφώνονται τα σύνορα της Ευρώπης.

“Η δεσποινίδα” είναι μια Σέρβα που αναπτύσσει δράση τοκογλύφου πριν από και κατά την διάρκεια του Πρώτου Παγκόσμιου Πολέμου. Για τους συμπολίτες της είναι “ένα πλάσμα δίχως καρδιά και αξιοπρέπεια, μια εξαίρεση για τον γυναικείο πληθυσμό της πόλης, κάτι σαν μοντέρνα μάγισσα…” Ανέραστη, αγέλαστη, δίχως χαρά και δίχως αισθήματα φιλίας και αγάπης ακόμα και για την ίδια τη μητέρα της, βλέπει τους άλλους μόνο ως συμβαλλόμενους στις διαρκείς συναλλαγές της και μόνο έτσι τους αναγνωρίζει. Σκιαγραφώντας το πορτρέτο αυτού του “θηλυκού Σάιλοκ”, ο Ίβο Άντριτς ολοκληρώνει την καταγραφή των ιστορικών γεγονότων και την περιγραφή της ιδιαίτερης πατρίδας του, της Βοσνίας, για μια περίοδο που ξεπερνά τα 400 χρόνια